على رمضان اوسى

66

روش علامه طباطبايى در تفسير الميزان ( فارسى )

توسّط افراد فاضل خانواده و بزرگان خاندانش آغاز نمود . « 17 » پس از اتمام اوّلين مرحلهء علمى ، در سال 1343 هجرى قمرى به نجف مهاجرت كرد . 10 سال در آنجا رحل اقامت افكند و به تحصيل علوم مختلفى كه براى طالب علوم دينى لازم است ، پرداخت و در سال 1353 هجرى قمرى به زادگاهش بازگشت . بر اثر جنگ جهانى دوّم در سال 1365 هجرى قمرى از تبريز به قم مهاجرت نمود و در آنجا ستارهء علمىاش در تدريس و اداره بحث‌هاى علمى در تفسير و فلسفه ، درخشيد . « 18 » اجازه‌هاى اجتهاد و روايت اجازه اجتهاد و روايت را از استادش آيت اللّه شيخ محمد حسين نائينى « 19 » و نيز از آيت اللّه شيخ على قمى « 20 » از استادش شيخ نورى « 21 » صاحب « مستدرك وسائل الشيعة » دريافت كرده است . از حاج شيخ عباس قمى « 22 »

--> ( 17 ) - علّامه در نامه‌اش چنين مرقوم داشته است : اكثر رجال نسب وى از بزرگان و رجال علم بودند . يكى از اجدادش به شيخ الاسلام ملقّب بوده است . از رجال مشهور نسب علّامه جدّ ايشان سيد محمّد حسين مشهور به شيخ آقا از علماى بزرگ است و تأليفات زيادى در فقه و اصول و رجال و علوم ديگر دارد . ( از نامهء علّامه كه آن را در اواخر جمادى الثانى سال 1399 ه . ق نوشته است ) . ( 18 ) - ن . ك : مقدّمه كتاب : « شيعه در اسلام » نوشته علّامه طباطبائى . شيخ حبيب عباس قمى آن را به عربى ترجمه نموده و در اول ماه صفر سال 1398 ه . ق . از قم براى استفاده اينجانب ارسال نموده است . ( 19 ) - بيوگرافى مرحوم نائينى در همين كتاب گذشت ، ص : 64 . ( 20 ) - ن . ك : اعيان الشيعة : 42 / 159 . ( 21 ) - ميرزا حسين بن محمّد تقى بن على محمّد بن تقى نورى طبرسى از ائمه حديث و رجال و از علماى بزرگ امّت در اين قرن مىباشد . در سال 1254 ه . ق متولّد شد . وى تأليفاتى در علم حديث و ساير علوم اسلامى دارد . از آن جمله مىتوان كتابهاى « مستدرك وسائل » ، « نفس الرّحمن » ، « دارالسّلام » ، « جنت الماوى » ، « فيض قدس » ، « نجم الثّاقب » ، « بدر مشعشع » ، « تحيّت الزائر » و كتاب لؤلؤ و مرجان و . . . را نام برد . وى تأليفات ديگرى نيز دارد كه به چاپ نرسيده است . وى از اساتيد مشهور و معتمدين نقل روايت در اين زمان مىباشد . در سال 1320 ه . ق درگذشت . ( طبقات اعلام الشّيعة : آغابزرگ تهرانى ، بخش دوّم از جلد اوّل ص : 543 - 555 ) . ( 22 ) - شيخ عباس بن محمد رضا قمى در سال 1290 متولّد شد . وى عالمى محدّث و جليل القدر و مؤلفى مشهور مىباشد . تأليفات فراوانى دارد . از آن جمله مىتوان كتابهاى : « الكنى و الالقاب » در سه جلد ، نفس المهموم ، نفثة المصدور ،